بوی بد دهان (Halitosis) مشکل بسیار شایعی است. بسیاری از افراد برای از بین بردن بوی بد دهان از آدامس های معطر و خوشبو کننده های مختلف استفاده می کنند. اما این راهکارها فقط راه حل هایی موقتی هستند و شما باید به فکر درمان اصلی و همیشگی این مشکل باشید.

برای برگهای زرد پاییز تومیدانی چرا آرامشی نیست...؟

برای هق هق ناز گل سرخ بجز لبخند شب درمانگری نیست...

برای ابر های اخم دراخم بجز باران دل سرمایه ای نیست...

برای سنگهای کوهساران بجز بک رد پا دلداده ای نیست...

برای گیسوان تاب در تاب بجزدستان مهرت شانه ای نیست ...

برای شانه های خسته باد نسیم زلف تو جز دیوانگی نیست...

برای اخرین تار شکسته بجز چشمان نازت مرهم نیست...

                                                                                    م_ر                                                                                             

این گوسفند عیدی عید قربونتون از طرف خودم...

پیشاپیش عیدو به همتون تبریک میگم...

خوش بگذره !!!

دود می خیزد ز خلوتگاه من
کس خبر کی یابد از ویرانه ام ؟
با درون سوخته دارم سخن
کی به پایان می رسد افسانه ام ؟
 دست از دامان شب برداشتم
تا بیاویزم به گیسوی سحر
خویش را از ساحل افکندم در آب
لیک از ژرفای دریای بی خبر
بر تن دیوارها طرح شکست
کس دگر رنگی در این سامان ندید
چشم می دوزد خیال روز و شب
از درون دل به تصویر امید
 تا بدین منزل پا نهادم پای را
 از درای کاروان بگسسته ام
 گر چه می سوزم از این آتش به جان
لیک بر این سوختن دل بسته ام
تیرگی پا می کشد از بام ها
 صبح می خندد به راه شهرمن
 دود می خیزد هنوز از خلوتم
با درون سوخته دارم سخن

اسمان با دیگران صاف است و با ما ابر دارد

می شود روزی صفا با ما هم اما صبر دارد

از غم غربت گرفت ایینه چشمم غباری

کافتاب روشنم گویی نقاب از ابر دارد

این زمان زندانیان بینی به ظاهر زنده اما

زندگی چون مرده با این ها فشار قبر دارد

با خدا عهدی که بستیم اختیار افتاد و بشکست

زان زمان یک کاسه گردون ادعای جبر دارد

یک خطای تیر با ما پنجه ببری شد اری

این قمار عشق ما حکم شکار ببر دارد

افرینش را مسائل بس که لاینحل و بغرنج

نی جوابش جفر داند نی جوابش جبر دارد

پایه های کلبه من چون دلم لرزان و ریزان

لیکن اصطبل فلانی پایه ای استبر دارد

این خمار خاکساری در خم و خمخانه ماست

خمره کبر و منی را ارمنی و گبر دارد

شهریارا صبر فرماید طبیب عشق لیکن

صبر ماهم طعم تلخی چون گیاه صبر دارد

چرا دنیا مه آلود است؟چرا نوع بشر در منجلاب یاس خوابیده است؟چرا پیوسته از افکار پوچ خویش می نالیم؟چرا اینگونه سطح فکر ما کوته ومحدود است؟چرا در موج گنداب گناه خویش و کفر می غلتیم؟

چرا انسان چو حیوان بی هدف سرگشته می گردد؟

چرا نا مردمی ها حق کشی ها در سیه چال ذلت غوطه ور خوردن پیش مل این فدر معمول است؟

چرا این گونه در مرداب ستی هافرو رفتیم/چرا برق نگاهها دمادم رو به خاموشی است؟

چرا انسوی وادی های عالم را نمی بینیم؟چرا بر کهکشانهامرکب خود را نمی رانیم؟

چرا زنجیر استعمار فکر خوسیش را پیوسته چون افسار در دنبال خود داریم؟

چرا ننگ مذلت را به خود هموار می سازیم/

چرا افسانه میگوییم و با افسانه ها شادیم؟

چرا تقلید ما ار دیگران تنها تباهی ها و پستی هاست؟

چرا ته مانده های جامهای غرب را مستانه می نوشیم؟

چرا برپا نمی خیزیم؟مگر خورشید از شرق نمی تابد؟ 

چرا چون مردگان در گور اوهام سیاه خویش مدفونیم؟

صبر کردن دردناک است و فراموش کردن دردناک تر ولی از این دو دردناک تر این است که ندانی باید صبر کنی یا فراموش …

be nazaretun ranande kie?

life is like a piano white keys for happiness and black keys for sorrow.only when you play white and black keys together you can heared music of life.

خواستم زندگی کنم راهم را بستند ستایش کردم گفتند خرافات است عاشق شدم گفتند دروغ است

گریستم گفتند بهانه است خندیدم گفتند دیوانه است دنیا را نگهدارید می خواهم پیاده شوم.

                                                                                               دکتر علی شریعتی